Zapraszamy do Krakowa na wystawę „Wolę Róż” w której udział biorą dr hab. Ewa Bińczyk, prof. UMK i dr Magdalena Chomiak z Katedry Technologii i Technik Sztuk Plastycznych.
Wernisaż wystawy miał miejsce w Galerii Kotłownia Politechniki Krakowskiej, 23 lutego 2026 roku o godz. 17.00.
Kolejne wystawy odbędą się w Galerii ZPAP Okręgu Toruńskiego, w Galerii Eviva L'arte ZPAP Okręgu Kieleckiego, Galerii X Wydziału Architektury Politechniki Śląskiej w Gliwicach i ZPAP Okręgu Gliwicko-Zabrzańskiego oraz w Galerii r_z ZPAP Okręgu Rzeszowskiego.
Wystawa "Wolę Róż" została zorganizowana w ramach obchodów 115-lecia Związku Polskich Artystów Plastyków i objęta honorowym patronatem przez Prezes Zarządu Głównego ZPAP Urszulę Święcicką.
Uczestnicy wystawy reprezentują: ZPAP Okręg Krakowski, Okręg Gliwicko-Zabrzański, Okręg Kielecki, Okręg Rzeszowski i Okręg Toruński.
Organizator: Związek Polskich Artystów Plastyków Okręg Krakowski
Współorganizator: Fundacja V ART
Pomysłodawczyni i kuratorka: Joanna Banek
Współkuratorka: Krystyna Malinowska
Miejsce wystawy: Galeria Kotłownia Politechniki Krakowskiej, ul. Warszawska 24
Czas trwania wystawy: 23.02 – 18.03.2026
O wystawie
„Kolor różowy jest stosunkowo nowy, gdyż wyodrębnił się z czerwieni na przełomie XVII i XVIII wieku m.in. za sprawa francuskiej królewskiej metresy Pani Pompadour. Markiza tak bardzo kochała ten kolor, że słynna manufaktura w Sèvres stworzyła specjalny odcień różu nazwany na jej cześć – Rose Pompadour.
Róż w historii sztuki przeszedł drogę od realizmu, gdzie stosowany był głównie do tworzenia odcieni karnacji, przez impresjonizm, gdzie przestał być barwą przedmiotu i ciała, a stał się barwą światła, aż po jego rolę we współczesnej sztuce - rolę prowokatora. „Shocking Pink”, agresywny, neonowy odcień, który Elsa Schiaparelli przeciwstawiała małej czarnej w swych projektach z lat 30. XX w., czy też twórczość Andy’ego Warhola z lat 60., kiedy róż stał się filarem pop-artu, to jedne z pierwszych przejawów nonkonformizmu.
Czy róż wraca do łask? No cóż, może o tym świadczyć zaciekły spór między artystami, takimi jak Stuart Semple i Anish Kapoor, o prawa do najbarwniejszego pigmentu świata - „Pinkest Pink”. Współczesna sztuka używa różu, by kwestionować stereotypy, badać tożsamość, a przede wszystkim by przyciągać uwagę w świecie przesyconym informacją.
Dzisiaj róż kojarzy się z płcią żeńską, choć jest to barwa, której konotacje kulturowe zmieniły się bardzo szybko. Pierwotnie była to barwa męska, w końcu wywodzi się z czerwieni…
W kulturze europejskiej Róż symbolicznie przynależy do znaku Byka i Wagi, planety i bogini Wenus. Barwa ta kojarzona jest ze zmysłowością, miłością, cielesnością, słodkością czy wręcz infantylnością. To barwa kochanków, archetypowo przedstawionej przez Wenus i Marsa frywolności oraz nie zawsze dobrego gustu. Symbolicznie wiążę się z systemem wartości, a przykładem takiej konotacji może być „Barbie świat”. Podobnie w kulturze Indii kojarzona jest z czakrą serca przedstawianą w formie 12-płatkowego zielonego lotosu z różowym środkiem. A jak ten kolor zinterpretowali artyści biorący udział w wystawie? Przekonajcie się sami!”
Joanna Banek, Krystyna Malinowska
